استفاده از کلراید سدیم در تست سالت اسپری اثری بر ضخامت دارد؟
آیا در آزمایش های مقاومت به خوردگی، استفاده از کلراید سدیم بر روی ضخامت تاثیر دارد؟
آزمایش های غوطه وری در محلول های خورنده همانند آزمایش هایی که با محلول های نمک صورت می گیرند، بلند مدت است. این آزمایش ها به استثنای محیط های دریایی وابستگی ضعیفی را نسبت به آزمایش های اتمسفر طبیعی نشان می دهند. دلیل عمده این مطلب حمله کلرید سدیم به فلز پایه از طریق تخلخل های موجود در پوشش آندی است، و بر روی خود پوشش اثری ندارد. بنابراین همه آزمایش های مقاومت به خوردگی در مواردی که پوشش آندی به طور ضعیف شکل گرفته است و یا ضخامت آن کمتر از حداقل ضخامت مورد نیاز است، به ارزیابی مقاومت به خوردگی فلز پایه می پردازند. با این حال اگر محلول مورد آزمایش حاوی استیک اسید باشد پوشش آندی نیز ممکن است مورد حمله قرار گیرد. استیک اسید برای ثابت نگه داشتن pH محلول اتمی شده استفاده می شود. ( در آزمایش های غوطه وری، pH محلول با گذشت زمان تغییر می کند).
زمان لازم برای ظهور خوردگی بر روی سطح مشخصی از نمونه ( مثلا ۱% از سطح کل)، یا زمان لازم برای ایجاد اولین حفره ها، معیار بررسی خسارت خوردگی است. برای دستیابی به مفید ترین نتایج باید نوع خوردگی مشاهده شده و عمق حفره ها، بررسی شوند.
