آبکاری و الکتروفورمینگ، نوآوری قرن بیست و یکم
"امروز انسان نیازی به دریل ندارند، آنها احتیاج به سوراخ دارند". وقتی می گوییم قطعات فلزی دقیق به چه چیزی فکر می کنید؟ ممکن است به قلع شیمیایی، برش لیزری فکر کنید. این روش هاای ایجاد شده برای تولید قطعات فلزی با دقت بالا هستند. اما روش های بیشتری برای ایجاد سوراخ وجود دارد. سوراخ هایی که در مورد آنها صحبت می شود باندازه 2 تا 3 میکرون هستند که با استفاده از آبکاری و فورمینگ ایجاد می شود.
تولید سوراخ هایی باندازه میکرون در قرن 21 بسیار رشد کرده است.
الکتروفورمینگ و آبکاری هر دو فرآیند الکترودپوزیشن رسوب فلز بر روی یک ماده رسانا است. این بدان معنااست که شما می توانید عنصر فلز را توسط اتم بسازید.
برخلاف تصور بسیاری از افراد، الکتروفورمینگ و آبکاری یکسان نیستند.
تفاوت بین الکتروفورمینگ و آبکاری چیست؟
برای آبکاری، شما یک شی موجود را با یک لایه نازک از فلز می پوشانید. با آبکاری، شما می توانید خاصیت سطح جسم را تغییر دهید. آبکاری فلزی همچنین می توانید پس از الکتروفورمینگ اعمال شود.
الکتروفورمینگ به عنوان یک فرآیند تولید مواد افزودنی کاملا دقیق شناخته شده است. برای کنترل و دقت در شکل محصول، فلز روی یک سطح طرح دار به نام بستر رشد می کند.
اینجااست که تفاوت بین آبکاری و الکتروفورمینگ مشخص می شود. در الکتروفورمینگ سطح الگوی شده از محصول به دست می آید، در آبکاری فلز ترسیب شده بخشی از محصول می باشد.
