آشنایی با آبکاری گالوانیزه گرم

گالوانیزه کردن گرم فرایندی است که با آن می توان فولاد و آهن را از خوردگی محافظت کرد و به طور خلاصه عبارت است از فرو بردن جسم مورد نظر در روی مذاب و ایجاد لایه های مختلف آلیاژی از آهن و روی بر روی آن.

وقتی سطح قطعه را چربی و یا قشر اکسید شده گرفته باشد، واکنش بین روی مذاب و فولاد به خوبی صورت نمی گیرد بنابراین ابتدا لازم است به روش های شیمیایی و یا مکانیکی سطح قطعه پاکسازی و آماده انجام واکنش شود. بعد از چربیگیری و اکسیدزایی، جهت آسان کردن فعل و انفعالات آهن با روی مذاب بر سطح آن یک پوشش فعال ایجاد می شود که به روانساز یا گدازه موسوم است. این لایه سبب می شود که لایه های آلیاژی بین روی و آهن سریعتر و یکنواخت تر ایجاد شود.

دو روش عمده برای برای پوشش دادن روانساز بر روی قطعه وجود دارد:

1) روش خیس

در این روش قطعه را بعد از تمیز کردن و شست و شو در اسید، به داخل حمام مذاب که روانساز روی آن شناور است فرو میبرند.

2) روش خشک

در این روش لایه روانساز قبل از فرو بردن قطعه در حمام مذاب روی آن ایجاد میشود، این عمل در محلول آبی روانساز انجام میشود که معمولا به آن روانساز اولیه میگویند.

اغلب قطعاتی که به طور معمول گالوانیزه می شوند از نوع فولادهای کم کربن یا فولادهای نرم هستند.

مراحل گالوانیزه کردن گرم به ترتیب به شرح زیر است:

1) آماده سازی

1-1) چربیگیری

1-2)اکسیدزدایی

1-3)روانسازی

2)غوطه وری در مذاب

عوامل موثر در غوطه وری شامل: 1- کیفیت روی مصرفی در حمام 2- دمای حمام 3- زمان غوطه وری در حمام 4- سرعت خارج کردن قطعه از مذاب روی 5- ساختار پوشش های گالوانیزه

3)گریز از مرکز(سانتریفیوژ)

4)سرد کردن در آب یا هوا (سرمایش بعد از گالوانیزه کردن)

5)واحد کنترل کیفیت

1-5- بررسی های چشمی

5-2- بررسی هایغیر مخرب

5-3- زدودن پوشش گالوانیزه و تعیین ضخامت آن

5-4- یکنواختی پوشش گالوانیزه

5-5- چسبندگی پوشش