اندازه گیری سرعت خوردگی
تئوری پتانسیل مختلط اساس دو روش الکترو شیمییایی تعیین سرعت خوردگی را تشکیل می دهد .این دو روش اکستراپولاسیون تافل و روش پلاریزاسیون خطی نام دارند که در زیر این دو روش به اختصار شرح داده می شود.
روش اول که اکستراپولاسین نام دارد توسط wager و همکارش trude بابت اثبات تئوری پتانسیل مختلط به کار گرفتند. در این روش اطلاعات پولاریزاسیون کاتدی و البته آندی استفاد شد.
پولاریزاسیون کاتدی بیشتر از آندی مورد استفاده قرار می گیرد ، زیرا اندازه گیری آزمایشگاهی آن راحت تر است در شکل زیر دیاگرام شماتیکی روش اندازه گیری پولاریزاسیون کاتدی نشان داده شده است نمونه فلزی الکترودکار نامیده شده و بوسیله الکترود کمکی که از یک فلز خنثی مثل پلاتین تشکیل شده است؛ جریان به وسیله آمپر (A) اندازه گیری می شود. پتانسیل نمونه نسبت به یک الکترود مقایسه بوسیله مدار پنتاسیومتر کنترل می شود.
باید توجه فرمود که این شکل شماتیکی بوده و اندازه گیری در دنیا ی واقعی نیازمند هوش و دقت بالایی می باشد.
به هر حال تحت شرایط ایدآل دقت روش اکستراپولاسین تافل مساوی یا بیشتر از روش های معمول است
اکنون واضح هست که در دانسیته جریان بالا و جریان اعمال شده، با کل جریان کاتدی مساوی خواهد شد زیرا جریان آندی مربوطه ناچیز خواهد شد. در عمل، یک منحنی پولاریزاسیون روی مشخصات نیم لگاریتم در تقریبا 50 میلی وات فعال تر از پتانسیل خوردگی خطی می شود.
در این روش سرعت های خوردگی خیلی کمتر می شوند ومی توان به طور دائم از این سیستم استفاده کرد. به دست آوردن این منحنی کمتر از 10 دقیقه طول می کشد ولی یک عیب کوچک در آن وجود دارد : برای اطمینان از درستی این روش باید تا منطقه تافل محاسبه را انجام داد و همچنین بر روی همه دستگاه ها این روش کارآمد نیست و بر روی سیستم های که شامل یک واکنش احیا کننده هستند، کار می کند.
توجه شود با ادامه دادن اکستراپولاسیون منطقه تافل که در شکل بالا رسم شده است، تلاقی آن با پتانسیل روسبیل هیدروژن می توان دانسیته جریان تبادلی واکنش آزاد شدن هیدروژن و سیستم های اکسیداسیون و احیا دیگر است.
بد نیست که مطالبی راجب پولاریزاسیون خطی نیز بیاموزیم. این روش عاری از هر عیب غیر قابل حل نسبت به روش قبلی می باشد ، مشاهده شده است که در محدوده 10 میلی متری نجیب تر یا فعال تر از پتانسیل خوردگی است این را در شکل قبلی نیز دیدیم. در این شکل پتانسیل خوردگی به عنوان مرجعی برای اورولتاژ در نظر گرفته شده است البته بر حسب آندی و کاتدی آن که این منحنی نشان دهنده این است که اولین 20 میلی ولت منحنی پولاریزاسیون شکل شیماتیک می باشد. شیب این منحنی خطی از رابطه روبرو بدست می آید.
که در این رابطه B نشان دهنده ضریب زاویه تافل آندی و کاتدی آنها است.
واحد آن بخش از معادله که دلتا دارد، اهم می باشد. اگر مقادیر B های واکنش نیز معلوم باشد با جای گذاری در آن معادله می توان سرعت خوردگی را محاسبه نمود ما می توانیم به شکل بسیار ساده تری به جواب برسیم و آن تنها با ساده کردن فرمول حاصل می شود.
یعنی بگوییم که: البته این فرمول تقریب بسیار دقیقی از فرمول قبلی می باشد و دیگر نیازی نیست B را داشته باشیم.
اکتیواسیون یا دیفیوژن قرار دارند بکار روند و سرعت های حاصل از خوردگی را حداکثر 3 برابر سرعت واقعی خواهد بود اگر چه دقت این تقریب ممکن است در تمام موارد کافی نباشد ولی روش منحصر به فردی برای اندازه گیری سرعت خوردگی است.
