در اواخر سال 1990 مقامات اروپا دستور بازیافت 85 درصد وزنی خودروها را صادر کردند. مطابق این قانون قطعات بازیافت شده باید فاقد مواد آلوده کننده محیط زیست باشند. کروم شش ظرفیتی یکی از این مواد است. طبق این قانون تا سال 2003 مقدار کروم شش ظرفیتی موجود در قطعات خودرو باید حدااکثر 2 گرم باشد. در سال های بعد جهت کاهش و حذف نظارت پیوسته برروی این موضوع، دستور حذف کامل کروم شش ظرفیتی در قطعات آبکاری شده صادر شد. صنایع خودروسازی آمریکا نیز به لحاظ جهانی بودن آن، خود را موظف به اجرای این قانون نمودند. لازم به توضیح است که طبق این قانون قطعات آبکاری شده باید فاقد ترکیبات کروم شش ظرفیتی باشند ولی استفاده از فلز و پوشش کروم مجاز است.
مهمترین منبع کروم شش ظرفیتی در قطعات خودرو قطعات آبکاری روی وکروماته شده می باشند.بنابراین محلول های جهت پسیو کردن سطح قطعات آبکاری روی شده بطور چشمگیری توسعه پیدا کرد. در حال حاضر در نام بعضی از این محلولها تجاری کلمه ELV دیده می شود.
مزایای پوشش های پسیو کروم سه ظرفیتی
1. به لحاظ عدم وجود کروم شش ظرفیتی محیط زیست را آلوده نمی کنند و سطح قطعات ابکاری شده سمی نیست.
2. برخلاف پوشش های کروماته شش ظرفیتی این پوشش ها می توانند در دمای بالا (حدود 200 درجه سانتی گراد) بدون اینکه مقاومت خوردگی و ظاهر پوشش تغییر کنند، بکار برده شوند.
معایب پوشش پسیو کروم سه ظرفیتی
1.به دلیل عدم حضور یون کروم شش ظرفیتی در پوشش ، مکانیزم مقاومت در برابر خوردگی فقط توسط عمل جدا شدن اتمسفر از سطح پوشش روی انجام شده و در ضخامت های مساوی، پوشش کروم سه ظرفیتی کروم دارای مقاومت خوردگی کمتری نسبت به پوشش های کروماته می باشند.
2.بدلیل عدم حضور یون کروم شش ظرفیتی در پوشش مکانیزم (ترمیم خود بخود) وجود ندارد. بنابراین روی قطعاتی که به این روش پوشش داده می شوند نباید خط وخش ایجاد شود.
